Je pense donc je suis

Afstudeerproject Trees De Bruyne


Je hebt woorden denkers en beelden denkers. Ik ben een beeldendenker. Mijn geest staat nooit stil. Mijn herinneringen zijn nooit exact. Het zijn mindmaps vol beelden die enige tijd nodig hebben om terug een verhaal te vormen. Hoe het voelde, wie er waar zat is er direct. Maar de hiaten terug opvullen, in de film die zich afspeelt in mijn hoofd, vergt meer tijd. Achteruitkijken is daarom niet aan mij besteed.
Verbanden leggen en zien des te meer.             


Houtskool lag mij wel. Ondertussen doet de materie er niet meer toe maar zoek ik toch altijd naar die derde dimensie. Ofwel qua inhoud ‘niets is wat het lijkt’ ofwel door de materialen. Experimenteren, het toeval toelaten, loslaten en mislukken. What you see is not always what you think you see. What you think is your own truth, not necessary mine.

Met dank aan de Academie van Mechelen, de medestudenten en speciale dank aan Ludwig Lemaire en Marit Rombouts. Zij hebben mij de arena gegeven om gretig mijn ding te kunnen doen.

Let’s take a parachute and jump.