Gallery Dada palmde Cultureel Centrum 'De Mena' in.

Dementie en Alzheimer lijken loze begrippen tot het zeer dichtbij komt en jouw vriend of vriendin of partner over zijn woorden struikelt en vroeg of laat niet meer weet wat gisteren of vandaag was. Deze beklijvende monoloog opent het debat en stemt je tot nadenken. Daarom moest dit verhaal gebracht. 


Frans Maas brengt de monoloog 
'Ze zijn me vergeten' van Eric Schneider.



Een oude man staat voor de spiegel. “Misschien moet ik maar eens ophouden, eindelijk ophouden”, zegt hij starend naar de vreemde tegenover hem.

Zijn turbulente leven is stilgevallen, de lichten zijn gedoofd en het applaus is slechts herinnering.

Alleen zijn dementerende vrouw en de flessen wijn in het gootsteen-kastje houden hem nog op de been. Volledig onttakeld dwaalt de oude man door zijn verleden. Kwetsbaar maar met onverholen ijdelheid blikt hij terug op zijn carrière, de hoogtepunten en teleurstellingen, zijn seksuele escapades en opgelopen kwetsuren, de bizarre wendingen en lachwekkende momenten.

Flarden uit zijn bestaan die verwaaien in eenzaamheid.

 

“Ze zijn me vergeten. Het leven is voorbijgegaan alsof ik nooit heb geleefd”, zegt hij tenslotte.

Zinnen van Tsjechov die hij talloze malen op het toneel heeft moeten uitspreken.

Maar nu is er niets meer te spelen… 


In een regie van Ursul de Geer speelt Frans Maas zijn 8ste solovoorsteling.

De acteur, auteur en vriend Eric Schneider, eminence grise van het Nederlandse theater, gaf Frans zijn novelle  FIRS  cadeau om er een boeiende solo van te maken. Een spannende onderneming!